nigdy 
Stan zgody i harmonii w przyjaźni z psem łatwo jest osiągnąć postępując zgodnie z następującymi zasadami:
Po pierwsze, po drugie i po trzecie - KONSEKWENCJA. Wprowadzając pewne zasady należy się ich trzymać stanowczo i nigdy od niech nie odstępować (np. pod wpływem błagalnego spojrzenia psiaka, które zdaje się mówić: "Tylko ten jeden jedyny raz pozwól mi przespać się w Twoim łóżku, zjeść kiełbasę ze stołu itp."). Konsekwencja w postępowaniu ze zwierzęciem bywa niezwykle trudna, szczególnie, że wymaga zdyscyplinowania całej rodziny; szczególnie dzieciom trudno jest wytłumaczyć, że np. dokarmianie co jakiś czas Pikusia pod stołem jest zaprzepaszczaniem wcześniejszych "zabiegów edukacyjnych".
Podstawowe zasady muszą być zaszczepiane (konsekwentnie) od samego początku, w innym razie pies będzie słuchać poleceń tylko wówczas gdy sam tego zechce. Co gorsze, pies ze skłonnościami do dominacji będzie mógł zareagować agresją jeśli Twoje polecenia mu się nie spodobają.
Dopilnuj by pies zawsze spał na podłodze lub własnym legowisku, nigdy na kanapach, fotelach, czy razem z Tobą w łóżku (chyba, że będzie przyzwyczajony do "polegiwania" tylko i wyłącznie na swoim specjalnym kocyku umieszczonym np. na fotelu).
Psa powinno się karmić dopiero, gdy zjedzą wszyscy domownicy (ktokolwiek je pierwszy jest postrzegany przez psa jako przewodnik stada). Postępując według tej zasady sprawimy również, że pies będzie mniej skłonny do żebrania przy stole. Potwornie "demoralizujące" jest karmienie psa smacznymi kąskami ze stołu. Pies powinien mieć stałe miejsce oraz stałe pory karmienia (raz dziennie) i stały dostęp do miski ze świeżą wodą. Pora karmienia to również dobra okazja do nauki. Warto ćwiczyć z psem przy tej okazji nie tylko proste sztuczki ale również trenować posłuszeństwo.
Jeśli w domu są małe dzieci warto jest pozwalać dzieciom karmić psa - pomoże to w podtrzymaniu ich społecznej pozycji w oczach psa i poprawi jego zachowanie w stosunku do najmłodszych (w stosunku do których zwierze może czuć najmniej respektu i traktować jak równych sobie).
Pies będzie się bawić dla samej radości (jest to jedyne stworzenie poza człowiekiem i małpami naczelnymi, które zachowuje chęć do zabawy nawet do późnej starości). Jednak nawet podczas zabaw pies uczy się, kto jest silniejszy. Podstawową zasadą jest: kto wygrywa ten dla psa jest dominantem, panem, przewodnikiem. Dlatego też przy okazji każdej zabawy to człowiek "wygrywa" poprzez odebranie zabawki, zakończenie gry. Unikaj zapasów (siłowania się) z psem - z całą pewnością to on wygra i przy okazji może wzbudzić to w nim agresję.
Z całą pewnością nasz czworonożny przyjaciel będzie co jakiś czas odpowiadał za rozmaite występki. Czasami mogą być one wynikiem nudy (brak niezbędnych przede wszystkim u młodych psów bodźców), głębokiej frustracji (wynikającej z np. tęsknoty za właścicielem), a nawet nerwicy. Wszystkim tym problemom można zapobiec korzystając z porad specjalistów (istnieje wiele książek traktujących o psychologii psów, pomocą służyć mogą również pracownicy schroniska, weterynarze).
Jeśli pies dopuści się jakiegoś "przestępstwa" nie w wyniku większych zaburzeń można, a czasami należy go ukarać. Trzeba jednak robić to mądrze, z rozwagą i umiarem! Kara fizyczna najczęściej jest niszcząca i bolesna (często służy raczej do zaspokojenia sadystycznych skłonności właściciela, niż do celów edukacyjnych). Nigdy kara nie może być wyznaczana po upływie jakiegoś czasu od popełnienia danego przewinienia - pies nie przyłapany na gorącym uczynku nie będzie wiedział za co jest karany. Najlepszą (najskuteczniejszą) karą jest nie zwracanie na psa jakiejkolwiek uwagi przez pewien czas, od dziesięciu minut do pół godziny.
Kiedy pozostajesz psa samego w domu najlepiej zamknąć go w miejscu nie narażonym na zniszczenia (samotność może wywołać u zwierzęcia niepokój, a w konsekwencji nawet zachowania destrukcyjne). Przed wyjściem nie rób zbyt dużo zamieszania, ponieważ może to rozbudzić psa. Najlepiej ignorować zwierzę na kilka minut przed wyjściem. Po powrocie do domu zachowuj się wobec niego przez kilka sekund obojętnie - pozwoli to uspokoić psa, kiedy będzie zbliżać się pora Twojego powrotu. Twój przyjaciel powinien wiedzieć, że poświęcasz mu uwagę tylko wtedy, gdy sam zdecydujesz, a nie kiedy wracasz do domu.